اطلاعى به خواننده نداده است . « 1 » دربارهء رسم الخط نسخه‌ها - در بيشتر نسخه‌هاى خطى و نيز چاپ آتش ، قاعده استعمال دال و ذال رعايت شده است ، يعنى هرجا پيش از حرف دال ، حرفى متحرك يا يكى از حروف مدّ درآمده ، به صورت ذال نوشته است . مثلا : « باذ » كه من طبق نگارش امروز « باد » نوشته‌ام . - ياء مجهول كه امروز در آخر كلمات به صورت هاء نوشته مىشود ، به صورت ياء آمده است . مثلا : « كى و چى » كه من به صورت « كه و چه » نوشته‌ام . - « آنكه ، آنچه ، بلكه ، چنان كه ، چنانچه » به صورت : « آنك ، آنچ ، بلك ، چنانك ، چنانچ » نوشته شده است كه من به شكل امروزى آن تصحيح كرده‌ام . - حروف : « پ ، ث ، چ ، ژ ، ش » را با يك نقطه و گاه بدون نقطه نوشته است كه من شكل رايج و كنونى آن را منظور كرده‌ام . - هاء غير ملفوظ را هنگام جمع بستن با « ها » حذف كرده است . مثلا : افسانها كه من به صورت « افسانه‌ها » نوشته‌ام . - حرف « به » و « مى » استمرارى را چسبيده به كلمات آورده است كه من جدا كرده‌ام . - برخى كلمات مركب را جدا از هم نوشته است كه من آنها را به صورت متصل آورده‌ام . مثلا : « جوىبار » كه به صورت « جويبار » نوشته‌ام . - تركيبهايى مثل : « فضاء هوا » را من « فضاى هوا » نوشته‌ام . - « ة » آخر كلمات عربى را من به صورت « ت » نوشته‌ام . برترى اين تصحيح نسبت به تصحيح آتش سندبادنامه تصحيح احمد آتش در سال 1948 م . در استانبول چاپ و در سال 1362 ش . در تهران افست شده و قريب به اتفاق همهء نويسندگان و محققان از آن استفاده و به آن استناد كرده‌اند . با توجه به اينكه مرحوم آتش از محققان بزرگ و مصححان نامدار محسوب مىشود و براى اولين‌بار اقدام به تصحيح سندبادنامه كرده است ، كار او درخور

--> ( 1 ) . دربارهء نسخه‌هاى خطى و چاپى جامع الحكايات ، بنگريد ص بيست و شش .